چند نکته درباره نگرش زنان به هویت جنسیتی خود

رسانه ها چه در شکل سنتی و الکترونیکی، خواه آشکار و خواه نهان مملو از گفتمان های جنسیتی هستند. اینکه ما به عنوان فرد کیستیم؟ و چگونه باید در فضاهای مختلف رفتار کنیم بخشی از فرهنگ جنسیتی است که توسط نهادهایی چون رسانه باز تولید می شود. در عصر فرا۔ واقعیت که تمایز میان امر واقع و مجاز مخدوش گشته است، بازنمایی های جنسیتی در رسانه ها اهمیت افزون تر یافته است. امروزه زنان از نگاه گذشته ستی به هویت جنسیتی که زن را موجودی ضعیف و وابسته می دانست فاصله گرفته و به سوی نگرشی مدرن به هویت جنسیتی که زنان را موجوداتی مستقل، قوی و با قابلیت های مشخص میداند، حرکت می کنند.

بدون شک رسانه های مدرن در تغییر این نگرش و پیشروی به سوی دیدگاهی مدرن تأثیر بی چون و چرا و فراوانی داشته اند. این تأثیر توسط مؤلفه های زیر روشن می گردد الف) میزان دسترسی زنان به رسانه ب) میزان استفاده از رسانه ج) الگوی استفاده از رسانه که به طور مستقیم بر نگرش زنان به هویت جنسیتی خود تأثیر دارد.
در واقع می توان گفت، همان گونه که مورد تأکید و اشاره رویکرد مطالعات فرهنگی و الگوی «هال» است زنان به نسبت عضویت حضور در گروههای مختلف از نظر تحصیلات، سن، تأمل و اشتغال همچون گروههای تفسیرگر عمل کرده و استفاده از رسانه گاه وابسته به موقعیت خاص و معطوف به وظایف اجتماعی استفاده کنندگان است که خود از مشارکت افراد در جماعت های تفسیرگر نشئت می گیرد. (مک کوایل، ۱۳۸۲ : ۲۸)
با توجه به مطالب بیان شده، می توان به پرسش حاضر مبنی براینکه چگونه ارتباطی میان الگوی استفاده و انگیزه و میزان استفاده از رسانه و نوع نگرش زنان به هویت جنسیتی خود برقرار می باشد؟ چنین پاسخ داد که: چگونگی تأثیر پذیری زنان از بازنمایی های رسانه ای با توجه به ویژگی های آنان با یکدیگر هویت هویت جنسیتی متفاوت می باشد. این چگونگی تأثیر پذیری بستگی به تفسیر آنان و استفادة انتخابگرانه از محتواهای رسانه ای و شکل دادن به محتواهای مورد علاقه آنان دارد
حسب مباحث پیش گفته می توان رسالت رسانه های ایرانی در هویت یابی و حفظ هویت را در راهکارهای زیر برشمرد
۱) رسالت رسانه های ایرانی، نهادینه کردن فرهنگ خودی» در جامعه و ارائه مدل های هویتی سالم به جوانان و نوجوانان است. رسانه های خودی باید در برابر تلاش رسانه های بیگانه که سعی در یکسان سازی هویت فرهنگی و تضعیف هویت ملی ایرانی – اسلامی) جامعه ما دارند، از هویت مستقل و جمعی خود حمایت کنند
۲) به میزانی که رسانه ها مسئولیت خود را در جهت حفظ هویت و ارائه مدلهای هویتی به جوانان و نوجوانان درک کنند، می توانند از پیامدهای منفی رسانه های مهاجم (که هویت ملی و فرهنگی ما را نشانه گرفته و استراتژی بحران آفرینی را در پیش گرفتهاند)، پیشگیری کنند
۳) می توان دریافت که رسانه ها نباید اسیر تئوری «رسانه – سرگرمی شوند و کار کرد یک بعدی پیدا کنند. امروزه که اینترنت وسعت کارکردی فراوانی یافته است نیز می باید با این راهکار با آن روبه رو شد. رسانه ها باید هنجارها، ارزشها و میراث فرهنگی جامعه را در قالب فیلم، داستان، مقاله، گزارش مستند و به نسل جوان و نوجوان معرفی کنند و از این رهگذر، درک آنها را از اینکه چه کسی هستند، سابقه تاریخی آنها چیست، موقعیت کنونی ما در جهان و منطقه چگونه است، و به افزایش دهند، تأثیرات منفی ماهواره، اینترنت و دیگر رسانه های فراملیتی را گوشزد کنند و این امکان را فراهم سازند تا جوانان و نوجوانان به هویت اصيل فرهنگی، تاریخی، سیاسی و اجتماعی خویش پی ببرنلی
در نتیجه می توان راهکارهای زیر را به صورت راهکارهای سلبی و راهکارهای ایجابی دسته بندی کرد، در زمان اجرا این راهکارها می توان به دو حوزه حکومتی (اجرا از بالا) و حوزه عمومی (اجرا از پایین) اشاره داشت. که شرح آن در جدول زیر آمده است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *